Həyatdan yadlaşdıran ünsiyyət

Bəzi ünsiyyət formaları bizi təbii empatiya halından və bir-birimizi anlamaqdan kəskin şəkildə uzaqlaşdırır. Marşal Rozenberq bunları "həyatdan yadlaşdıran ünsiyyət" adlandırır. Bunlar bizim zehnimizə uşaqlıqdan yeridilmiş, lakin fərqində olmadan münasibətlərimizi məhv edən vərdişlərdir.

Əxlaqi yanaşma dünyanı və insanları iki qütbə bölür: "yaxşı və pis", "doğru və yanlış", "haqlı və haqsız". Bizim dəyər sistemimizə uyğun davranmayan insanları dərhal mühakimə edir və onlara etiketlər (damğalar) yapışdırırıq. Bizdən daha çox detala diqqət edən iş yoldaşımıza "mızmız" və ya "vasvası" deyir, bizdən fərqli siyasi və ya sosial baxışları olan birinə "cahil" və ya "radikal" damğası vururuq. Cinsi mənsubiyyətə görə edilən "qadınlar çox emosionaldır", "kişilər hissiyyatsızdır" kimi ümumiləşdirmələr də bu kateqoriyaya aiddir.