c) Öz hisslərimizə və ehtiyaclarımıza fokuslanmaq - Biz qəzəbimizin səbəbini qarşı tərəfdən götürüb öz ödənilməmiş ehtiyacımıza yönəldə bilərik. Bu bizə qəzəbi şüurlu enerjiyə çevirməyə kömək edə bilər.
Dostunuz sizə vacib bir tapşırıqda kömək edəcəyinə söz verib, ancaq son anda heç bir xəbərdarlıq etmədən yoxa çıxıb.
"Onun xəbər etmədən kömək
etməyəcəyini öyrəndikdə mən çox
qəzəbləndim və təşvişə düşdüm.
Çünki mənim bu işi vaxtında təhvil
vermək üçün əməkdaşlığa, dəstəyə
və verilən sözə etibar edilməsinə
ehtiyacım var"
d) Qarşı tərəfin hissləri və ehtiyaclarına fokuslanmaq (Empatiya) - Bu yol qəzəbi tamamilə əridir və bizi empatiya qurmağa yönəldir.
Dostunuz sizə vacib bir tapşırıqda kömək edəcəyinə söz verib, ancaq son anda heç bir xəbərdarlıq etmədən yoxa çıxıb.
"Görəsən, o niyə belə etdi? Bəlkə
şəxsi həyatında ciddi bir problemi
çıxıb və mənə deməyə utanıb?
Bəlkə də tapşırığın çətinliyindən
qorxub və
bacarmamaqdan çəkinib?"
Qeyri-zorakı ünsiyyət bizi qəzəbimizi basdırmağa və ya inkar etməyə səsləmir. Əksinə, bu ünsiyyət forması bizə qəzəbi tam şəkildə, lakin başqasını alçaltmadan, öz daxili ehtiyaclarımızı ifadə edərək yaşamağı öyrədir.