Özünü bağışlamaq – etdiyimiz hər hansı bir hərəkətin, hətta ən böyük peşmanlıq duyduğumuz addımın belə o an üçün bizim müəyyən bir ehtiyacımıza xidmət etdiyini dərk etməkdir. İnsan heç vaxt qəsdən özünə zərər vurmaq üçün addım atmır. O, sadəcə uyğun olmayan strategiyalarla öz ehtiyacını qarşılamağa çalışır. Keçmişə baxıb "Mən o layihədə niyə o qədər sərt reaksiya verdim? Çox səhv etdim" deyə özümüzü qınamaq əvəzinə, özümüzə empatiya qura bilərik: "O vaxt çox gərgin idim, çünki komandada görülən işin ədalətli bölünməsinə və dəstəyə ehtiyacım var idi. Mənim o sərt reaksiyam, əslində eşidilmək üçün çarəsiz bir cəhd idi". Özümüzü anlamaq və yas tutmaq bizi utancdan xilas edir və gələcəkdə daha sağlam yollar seçməyimizə kömək edir.
